خدای من...

تو رفته ای انگار و من مانده ام... با خاطراتی مبهم...خنده های تلخ از یادآوری خاطرات...و یک سوال تاابد...دوستم داشت؟و یک راز تا ابد...دوستش داشتم...و یک حسرت تاابد...شاید هیچ وقت هیچ کس دوباره آنطور نگاهم نکند...کاش برمیگشتی.... بخوانید...

هیچ وقت روز اولی که توی اون شرکت پا گذاشتم یادم نمیره، من خوشبخت ترین آدم دنیا بودم... من توی این روزا خوشبخت ترین آدم دنیا بودم... هیچ وقت فکرشو نمیکردم که یه روز از این شرکت برم انگار همش یه شوخی بود... حالا هم خدا رو شکر میکنم، هم از خدا میخوام کمک کنه هم دعامیکنم فلانیم یه روز بیاد پیش من ... کاش بشه ....حالا انتظارم جواب داد اما کاش کامل بشه ...الهی شکر  بخوانید...

آآآآآآمیگن هیچ جا خونه خود آدم نمیشه،من این جا قد کشیدم،غمامو غصه هامو،خوشیامو ...من این جا پر از خاطرم...روزایِ آخرِ 98سال خوبی بودی چون یه عالمع نعمت توش بود که نفهمیدم و سال بدی بودی چون پر از بل...

خدای من... - خود خودم خود خودم همیشه وقتایی خصوصیات اخلاقی خودم حتی بی ارزش ترین هاشون و حتی بی اهمیت تریناشون از یه آدم دیگه میشنوم حسودیم میشه،از این که من هیچ وقت به خودم فکر نکردم و وقتی برای خودم نذاشتم.این که من چطوریم،شاید این شناخت کمک بیشتری بهم میکرد برای موفقیتم اما من خودم غرق کرد...

ببار برایم... اشک هایت همان آی حیاتیست که خضر نوشید و و هنـــــــــــوز در به در "جاودانگی" است.......

وصل شود به بهانه گیری های این روزهای دلم... شاید کمی آرام شود... ...

شما هم امتحان کنید،خیلی حس خوبی داره....

نمیدونم آشفتگی ذهنیم تو عکس معلومه؟؟؟عکس خیلی شلوغه!!!...

کشان کشان به سوی مهر میبردم شهریور.... حمید حشمدار...

همین امروز برید یک کتاب فروشی دوست داشتنی مثل شهرکتاب وبرای خودتون یه دفتر ویه خودکار دوست داشتنی بخرید،توی راه هم قدم بزنید موزیک گوش کنید فکر کنید لذت ببرید... شبا هم بنویسید ،موزیک مورد علاقتون گوش کنید،از حس اون روزتون بنویسید،از اتفاقای مهم و ثبتشون کنید. بعد از مدتی هم یک قهوه برای خودتون درست کنید و با یک موزیک بی کلایم بخونیدشون و از روزهای زندگیتون لذت ببرید وحال اون روزهاتون رو تجزیه تحلیل کنید و آینده بهتری بسازید.......