خدای من...

من غریبانه به این خوشبختی مینگرم ....+شهریور داره تموم میشه،باید بریم دانشگاه،منم این لحظه ها رو گرفتم که نرن ......

همیشه میگن بالاتر از سیاهی رنگی نیست،یعنی هر نامحدودی بالاخره با یه چیز محدود میشه،دنیای وسیع طیفا بالاخره با مشکی محدود میشه،اما دنیای تنهایی ما آدما چرا هیچ حصاری نداره؟کجا محدود میشه؟کجا میفهمیم دیگه از اینی که هستیم تنهاتر نمیشیم؟؟؟اصلا باید چیکار کنیم که تنها نباشیم؟ ...

نمیدونم آشفتگی ذهنیم تو عکس معلومه؟؟؟عکس خیلی شلوغه!!!...