خدای من...

تو رفته ای انگار و من مانده ام... با خاطراتی مبهم...خنده های تلخ از یادآوری خاطرات...و یک سوال تاابد...دوستم داشت؟و یک راز تا ابد...دوستش داشتم...و یک حسرت تاابد...شاید هیچ وقت هیچ کس دوباره آنطور نگاهم نکند...کاش برمیگشتی.... بخوانید...

هیچ وقت روز اولی که توی اون شرکت پا گذاشتم یادم نمیره، من خوشبخت ترین آدم دنیا بودم... من توی این روزا خوشبخت ترین آدم دنیا بودم... هیچ وقت فکرشو نمیکردم که یه روز از این شرکت برم انگار همش یه شوخی بود... حالا هم خدا رو شکر میکنم، هم از خدا میخوام کمک کنه هم دعامیکنم فلانیم یه روز بیاد پیش من ... کاش بشه ....حالا انتظارم جواب داد اما کاش کامل بشه ...الهی شکر  بخوانید...

کاش مردم دانه های دلشان پیدا بود.... این مینویسم که بگم میدونم راهم اشتباهه،که این دلبستگی مزخرف ترین واشتباه ترین دلبستگی به آدمیه که هیچی ازش نمیدونم،فکر کردن به آدمی که حتی یک ثانیه هم بهت فکر میکنه عین خودکشیه. ...

شما هم امتحان کنید،خیلی حس خوبی داره....

ببین این منم،همون آدم قبل،با همون عشق قبل،خوب نگاه کن،عوض نشدم،زشت نشدم،خائن نشدم،این اشکام روببین،اینا همون اشکان که یه روز طاقت دیدنشون رو نداشتی،دیوونه میشدی،ولی حالا زل زدی به چشمام،اشک ریختنم رو میبینی،لذت میبری،باور نمیکنی نه؟آره،این منم،همون دختر قبل،همون که قبلا حتی تحت بدترین شرایط اشک نمیریخت وحالا....من اشک میریزم،شکستنم رو خوب ببین،تا یه وقت یادت نره،حالا برام مهم نیست اگه پوزخند بزنی،به نی نی چشام نگاه کن وبرو،به من خوب نگاه کن،یه روز پشیمون میشی،باور کن...فشار بده،دستت رو فشار بده،بذار فکم خورد بشه،نگران نباش یه روز میام،هر روز...